قم و حضرت معصومه(ع) پيوند ناگسستني دارند، شرافت قم از حضرت معصومه است و وجود اقدس حضرت معصومه به دليل شرافتِ اين سرزمين به دست تقدير الهي به اين شهر مقدس آمده و در اين سرزمين مقدس آرميده است.
از اين رهگذر نمي توان فضيلت قم را ناگفته گذاشت، و لذا چند حديث از سخنان درربار معصومين(ع) در پيرامون قم و اهل قم برگزيده به خوانندگان گرامي تقديم مي كنم:
2ـ عفان بصري مي گويد: امام صادق(ع) به من فرمود:
"اَتَدًري لِمُ سْمِيُتْ قُمً":
"آيا مي داني كه قم را به چه سبب"قم" ناميده اند؟".
گفتم: خدا و پيامبر و شما داناتر هسيتد. فرمود:
"إِنَما سْمِيُتْ قُمً، لِأَنُ أَهًلَها يُجًتَمِعْونُ مُعُ قائِمِ آلِ مْحُمُدٍ ـ صلوات الله عليه ـ وُيُقُومْونُ مُعُهْ، وُ يُسًتَقيمْونُ عُلَيًهِ وُ يُنْصُرْونَهْ":
"از اين جهت قم ناميده شد كه اهل آن در اطراف قائم آل محمد ـ عجل الله تعالي فرجه ـگرد مي آيند و در ركاب او قيام مي كنند، او را ياري مي كنند و در ياري او استقامت مي ورزند".(364)
3ـ امام صادق(ع) فرمود:
"تُرْبَهُ قُمْ مُقَدَسَهٌ، وَ أَهْلُها مِنا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ، لا يُريدُهُمْ جَبارٌ بِسُوءٍ إِلا عُجِلَتْ عُقُوبَتُهُ، ما لَمْ يَخُونُوا إِخْوانَهُمْ، فَإِذا فَعَلُوا ذلِكَ سَلَطَ اللهُ عَلَيْهِمْ جَبابِرَهَ سُوءٍ.
أَما إِنَهُمْ أَنْصارُ قائِمِنا وَ دُعاهُ حَقِنا":
"خاك قم مقدس است و اهل قم از ما هستند و ما نيز از آنها هستيم، هيچ ستمگري اراده بدي به آنها نمي كند جز اين كه عقوبتش جلو مي افتد.
مگر اين كه به برادران خود خيانت كنند، در اين صورت خداوند ستمگران بد سرشت را به آنها مسلط مي سازد.
آگاه باشيد كه اهل قم ياوران قائم ما، و دعوتگران حقِ ما هستند".
آنگاه سرش را به طرف آسمان بلند كرد و گفت:
"اَللهُمَ أَعْصِمْهُمْ مِنْ كُلِ فِتْنَهٍ، وَ نَجِهِمْ مِنْ كُلِ هَلْكَهٍ":
"بار خدايا! آنها را از هر فتنه اي نگهدار، و از هر خطري رهائي بخش".(365)
4ـ امام صادق(ع) فرمود:
"أَهْلُ خُراسانَ أَعْلامُنا، وَ أَهْلُ قُمْ أَنْصارُنا، وَ أَهْلُ الْكُوفَهِ أَوْتادُنا، وَ أَهْلُ هذَا السَوادِمِنِا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ":
"اهل خراسان پيشتازان ما اهل قم ياوران ما، اهل كوفه تكيه گاه هاي ما، و اهل اين ديار از ما هستند و ما از آنهاييم".(366)
5ـ امام صادق(ع) فرمود:
"إِذا أَصابَتْكُمْ بَلِيَهٌ وَ عَناءٌ فَعَلَيْكُمْ بِقُمْ، فَإِنَها مَأْوَي الْفاطِمِيينَ، وَمُسْتَراحُ الْمُؤْمِنينَ، وَ سَيَأْتي زَمانٌ يَنْفُرُ أَوْلِياؤُنا وَ مُحِبُونا عَنا وَ يُبْعَدُونَ مِنا، وَذلِكَ مَصْلَحَهٌ لَهُمْ لِكَيْ لا يُعْرَفُوا بِوِلايَتِنا، وَ يَحْقُُنُوا بِذلِكَ دِماءَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ.
وَ ما أَرادَ أَحَدٌ بِقُمْ وَ أَهْلِها سُوءاً إِلا أَذَلَهُ اللهُ، وَ أَبْعَدَهُ مِنْ رَحْمَتِهِ":
"هنگامي كه بلا و مشقتي به شما رسيد بر شما باد"قم" كه آن پناه گاه فاطميان و آسايشگاه مؤمنان است.
به زودي زماني فرا مي رسد كه دوستان و دوستداران ما از كناره جوئي مي كنند و از ما دور مي شوند، كه اين به مصلحت آنهاست، تا به عنوان ولايت ما شناخته نشوند، تا بتوانند كه جان و مال خود را نگهداري كنند.
هرگز احدي براي قم و اهل قم بدي نخواهد، جز اين كه خداوند او را خوار ساز و از رحمت خويش دور نمايد".(367)
6ـ انس بن مالك مي گويد: روزي در محضر رسول اكرم(ص) نشسته بودم كه اميرمؤمنان علي(ع) وارد شد. رسول اكرم او را به نزد خود طلبيد، او را به آغوش كشيد و از ميان ديدگانش بوسيد و فرمود:
"يا علي! خدواند ولايت ترا بر آسمان ها عرضه كرد، آسمان هفتم به آن سبقت جست، پس آن را با عرش زينت داد.
سپس آسمان چهارم سبقت نمود، پس آن را با بيت المعمور مزين فرمود.
سپس آسمان اول پيشي گرفت، پس آن را با ستارگان زينت داد.
سپس ولايت ترا بر زمين ها عرضه نمود، سرزمين مكه به آن سبقت كرد، پس آن را با كعبه گرامي داشت.
سپس مدينه سبقت نمود، پس آن را با من مزين ساخت.
آنگاه كوفه سبقت كرد، پس آن را با تو زينت داد.
"ثُمَ سَبَقَتْ اِلَيْها قُمْ فَزَيَنَها بِالْعَرَبِ، وَ فَتَحَ إِلَيْها باباً مِنْ أَبْوابِ الْجَنَهِ":
"آنگاه قم سبقت جست، پس آن را با عرب زينت داد و دري از بهشت را به سوي آن گشود".(368)
