«عفاف» حالتي دروني و نفساني است كه غرايز را تعديل و تحت كنترل خود در مي آورد،
مي توان گفت «حجاب» نيز به عنوان
يكي از مهمترين ابعاد عفّت به كنترل درآوردن و تعديل غريزه خودنمايي
و جلوه گري در زنان مي باشد.
در حقيقت عفاف را زباني بايد و آن حجاب است
كه نماد تفكّر و انديشه ديني مي باشد.
خداي تعالي در فرهنگ باشكوه عفاف از زن مي خواهد
به عنوان يك انسان ، ارزش وجودي خويش را بشناسد
و خود را ملعبه دست نامحرمان نسازد و از سوي ديگر
همگان را به چشم پوشي از نامحرم دستور مي دهد،
بلكه همه دست به دست هم نهاده عفاف اجتماعي را رقم زنند
.
اگر بگوييم مهمترين و پردامنهترين بحث عفاف حجاب است،
سخني به گزاف نگفتهايم؛ زيرا حجاب نقش بسزايي در
كم نمودن تحريكات جنسي در جامعه به عهده دارد.
از آنجا كه زن از ظرافتها و زيبايي هاي دروني خاصي برخوردار مي باشد،
همواره مطلوب و مورد توجه مرد بوده است و از سوي ديگر
غريزه خودنمايي و جلوه گري در زنان، كشش خاصي بين اين دو برقرار مي نمايد
با توجه به اين مسائل، اسلام براي تعديل اين كشش
و روابط بين زن و مرد حجاب را به زن مسلمان توصيه مي كند،
تا فضاي جامعه پاك و پيراسته از هر گونه عامل تحريك زا باشد
جواز كشف حجاب در مقابل نامحرم، اين غريزه را جهت مي دهد
كه خودآرايي زن مختص به شوهر باشد و منع آن در برابر نامحرم،
اين غريزه را كنترل مي سازد و از مرز شكني جلوگيري مي كند.
حضرت علي (ع) پوشش را مهمترين عامل
تعديل حس زيبايي دوستي و خودنمايي دانسته و مي فرمايند:
«زكات الجمال العفاف» «زكات زيبايي عفاف است.»
البته تنها با پوشش زنان در قالب چادر نمي توان ادّعاي عفاف كرد،
زيرا ممكن است اين نيز حجابي باشد براي بي عفتي،
به عبارت ديگر بيش از آنكه تن زن مرد را به سوي خود دعوت كند،
كردار و گفتار وي تحريك كننده است، و حركات او را، نگاه هاي او را، و...
حجابي ديگر بايد كه عفاف مستلزم آن است .
اگر چه حجاب شرط لازم براي رسيدن به عفاف است
اما كافي نمي باشد و بايستي با ابعاد ديگر عفاف همگام شود.
بنابراين زن موظف است كه غرايزش را تحت كنترل در آورد
و سپس تن خويش را در حجاب كامل بگيرد، زيرا
اين نفسانيت زن است كه مرد را به سوي خويش مي كشد
و حجاب تن هيچ مانعي براي چنين كششي نخواهد بود
و اين تسلط بر نفسانيت در حد اعتدال همان عفاف است.
در هم تنيدگي اين دو آنقدر زياد است كه بدون يكديگر
معناي خود را از دست مي دهند، در حقيقت مي توان گفت،
حجاب بدون عفت صدفي است بدون مرواريد.
زن در قبال رعايت حجاب علاوه بر اعلام عفت خود،
عفت جامعه را نيز تضمين مينمايد،
همان گونه كه خداي متعال پس از امر به درست پوشيدن چادر مي فرمايند:
«ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ»
«اين كار براي اينكه (به عفت) شناخته شوند و مورد آزار و اذيت قرار نگيرند، بهتر است.»
بنابراين رعايت حجاب بهترين راه اعلام عفت است
و ثمره آن امنيت جنسي مي باشد،
همان امنيتي كه امروزه حلقه مفقودهاي در جوامع غربي است.
التماس دعا
رابطه عفاف و حجاب
