هرگاه برق گنبد طلایت چشمانم را به سوی حرمت هدایت میکند در هرجای این کویر نه.... بانوی من ! مرا ببخش دلم رضا نمیدهد بگویم کویر مگر میشود که تو باشی و این جا کویر باشد . در هر جای این خاک مقدس که باشم می ایستم و با کمال احترام سلام میدهم و همیشه این جمله ورد زبانم است یا فاطمه اشفعی لنا فی الدنیا و الاخرة و به شکرانه ی تمام چیزهایی که خواسته و ناخواسته با شفاعت تو به من عطا شد هر بار که وارد حریم حرمت میشوم به نشانه ادب دست بر سینه میگذارم و بر تو و خاندان پاک و مهربانت درود و سلام می فرستم و اینک....... از تو می خواهم که مرا در این امر خطیر حمایت کنی تا شاید بتوانم در این صفحات مجازی رشته ای از ریسمان پیوند بین تو و دوستداران و عاشقانت باشم
